البته باید گزارش دادن دکتر عظیمی به وزارت اطلاعات را هم بدان اشاره کرد!!!!!
دنیای عجیبست !
مگه نه جناب میردامادی!

کدام دکتر عظیمی؟

چون بحث فراموش نکردن گذشته بود به این مطلب اشاره کردم احتمالا خاطر حضرت عالی نیست لابد جناب ده نمکی هم خاطرش نیست .
چند سال پیش دانشکده مهندسی دانشگاه فردوسی مشهد دروس فلسفه دین دکتر عظیمی

بسم الله الرحمن الرحیم
به نام خداوند پریروز و پسفردای تاریخ
برادر میردامادی
سلام
چند لحظه ی پیش از دیدن فیلم "اخراجی ها" فارغ شدم (فارغ شدم؟ کمابیش). فیلم را به طور غیرمجاز دیدم (از اقوام امانت داده بود) حال ملزم ام بروم در سینما هم ببینم (إن شاء الله با همسرم). شما هم یادداشتی درباره اش نوشته بودید.
علی القاعده کمتر جای تعجبی دارد اگر زهدفروشی مثل مخملباف سر از اباحه در بیاورد و کسی چون سروش که زمانی با نفوذ در دستگاههای حکومت (نظیر شورای عالی انقلاب فرهنگی و آموزش و پرورش) جلو "بیان" دردمندی نظیر مرحوم فردید را می گرفت حال مدافع "آزادی بیان اباحی" شود اما اینها را چه ربطی است به لات چاله میدانی ای چون برادر مشتیم ده نمکی عزیز که هیچگاه نه آن بود و نه این شد.
قیاس به بر و بچه های چارسوق خودتان کرده اید لوطی سر گذر ما را!
سروشی که زمانی با ادا و اطوارهای حاجیانه اش نوچه هایی چون گنجی را به جان ما می انداخت تا سابقه ی "غیرمتشرعانه" مان را در بنگاههای فرهنگی تیول خودشان جار بزنند و "وظیفه ی شرعی" خود را در جهت زدودن "عناصر نامطلوب و ناپاک" از مراکز فرهنگی به عمل بیاورند (ر.ک. کیهان فرهنگی، مرداد ماه سال 1365، "مقاله" ی «غرب ستیزی، دینداری و ...» و البته انبوه افادات خود حضرت استادی) حال هم که از "اسطوره های دینی ای چون داستان هبوط آدم" (ر.ک رساله در مدارا، مجله ی مدرسه، سال دوم، شماره ی چهارم، مهر 1385، صص 9 و 10.) و "عدم همخوانی خاتمیت با امامت" سخن گفته چیز چندانی در او عوض نشده و هنوز همان ظاهربینی است که بود.
برادر ده نمکی و هم- ایلانی چون او هیچگاه "آنچنان داعیه" هایی نداشته اند تا بعد چنین رنگ عوض کنند و مخملباف وار از آن سوی بام بیفتند. هنوز هم شکی ندارم که اگر سروش بخواهد به احمقانه ترین صورت و با سست ترین "استدلالات" زیرآب معتقدات حقه ی "دین ما" را بزند برادر ده نمکی و همایلان او پاسخی جز تودهنی مکتوب و غیرمکتوب به آن جناب مستطاب! نمی دهند اما:
«دین ما» گفتم نه دین ِ دین فروشان دغل
بوالحکم کیشان قبض و بسط جهل مستدل
آیت قرآن به لب، تلمود پنهان در بغل
فهم دین مصطفی را جسته مفتاح از هبل
امت بوشسب یعنی منکران مرتضی

منکران مرتضی تنها نه مولان کر اند
این طرف نیز از قفا مشتی جهولان خر اند
کز پی قبض مضاعف همچو غولان بر در اند
مول عقل بوالفضول و گول زهد ابتر اند
زین خوارج بود فریاد و فغان مرتضی
(از برادر میرشکاک یکی از مشاوران فیلمنامه ی برادر ده نمکی)
ختم می کنم به قطعه شعری از شاعر ایل ما جناب علی معلم دامغانی:
شكسته خواند نيمه‏شب برادرم دوگانه را
سپيده زد، چه مى‏كنم نماز جوكيانه را؟
بهل، فريضه را بهل، به شيخ شب نماز كن
چه حاجتم روا شد از نمازِ شب‏درازكن؟
رهين چاه رستمم ز ننگ جاه زالها
سپيده زد، چه مى‏كنم در آسياب سالها؟

نرفت كارى از غنا؛ كه كار، فاقه مى‏كند
بهل بگندد آبها، نمك افاقه مى‏كند

الا به دام آرزو نه مُردى و نه زيستى
به كام زندگى مپو، كجاست خنگ نيستى؟
الا كجاست اسب من كه بشكنم مدار را
به آب نيستى زنم، برافكنم گدار را
گريوه ماند و اهرمن، الا كجاست رخش من؟
نهيب آذرخش من، درفش من، درخش من
سحر فسرد و صاعقه كجاست عِرق گبرى‏ام؟
كه شعله‏سان برون برد از اين رواق ابرى‏ام

نرفت كارى از غنا؛ كه كار، فاقه مى‏كند
بهل بگندد آبها، نمك افاقه مى‏كند

چه بنگره است در زمين ز بانگ بسط و قبض‏ها
كه خفته‏اند شبروان، كه مرده‏اند نبضها
فلك جنازه مى‏برد به جاى هور از آسمان
لعاب مرده مى‏چكد به جاى نور از آسمان
صداع حجله مى‏دهند از اين عروس رايگان
چه بنگره است در زمين از اين نهبره دايگان؟
چرا به نام آب و نان نشاط خون نمى‏كنى؟
فتاد ليلى از نفس، چرا جنون نمى‏كنى؟
سواد محمل است، هان! زدند راه عبله را
تو بى‏شرف چه مى‏كنى حنا و عطر و طبله را؟
جنازه‏ها، جنازه‏ها، جنازه‏هاى خون‏چكان
تو شير شرزه خود نه‏اى، دُمى به لابه مى‏تكان
به روم و روس مى‏برى، به بوق و كوس مى‏برى
نه مام توست اين وطن؟ كه را عروس مى‏برى؟

نرفت كارى از غنا؛ كه كار، فاقه مى‏كند
بهل گندد آبها، نمك افاقه مى‏كند

تند شد یا کند شد نمی دانم ولی امیدوار ام که چیزی به ناحق نگفته باشم.
و السلام علی من اتبع الهدی
و لعنة الله علی القوم الظالمین
و السلام علیکم و رحمة الله و برکاته